Charakterystyka nitonakrętek aluminiowych

Specyfikacja techniczna

Zastosowanie nitonakrętek aluminiowych

• Montaż elementów w blachach stalowych i aluminiowych o grubości 0,5-3 mm
• Konstrukcje karoseryjne i nadwozia pojazdów, gdzie wymagana jest niska waga
• Obudowy urządzeń elektronicznych i szafy sterownicze
• Elementy wyposażenia wnętrz i meble metalowe
• Naprawa uszkodzonych gwintów w blachach
• Instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne
• Konstrukcje aluminiowe w budownictwie modułowym
• Prototypowanie i małoseryjna produkcja, gdzie nie opłaca się spawanie nakrętek

Użytkowanie i konserwacja

Wymagane narzędzia

Do montażu nitonakrętek niezbędna jest nitownica ręczna lub pneumatyczna z odpowiednimi trzonami montażowymi. Średnica trzonu musi odpowiadać rozmiarowi gwintu – producenci narzędzi podają kompatybilność w specyfikacji.

Przygotowanie otworu

Przed instalacją należy wywiercić otwór o średnicy odpowiedniej dla danego rozmiaru nitonakrętki. Typowo dla M3 wymaga się otworu 5,2 mm, dla M4 – 6,2 mm, dla M5 – 7,5 mm, dla M6 – 9,0 mm, dla M8 – 11,5 mm, dla M10 – 13,5 mm. Dokładne wartości podaje dokumentacja techniczna elementów złącznych.

Proces montażu

Nitonakrętkę wkłada się w otwór od strony, z której będzie wkręcana śruba. Trzpień nitownicy wprowadza się w gwint i poprzez ściąganie odkształca tuleję, rozszerzając ją po drugiej stronie materiału. Po osiągnięciu odpowiedniego momentu trzpień pęka, pozostawiając zainstalowany gwint.

Dobór śrub

Do nitonakrętek stosuje się standardowe śruby metryczne o odpowiednim gwincie. Długość śruby powinna uwzględniać grubość łączonych elementów oraz wysokość nitonakrętki, z zapasem 2-3 zwojów wystających poza nakrętkę.